Op 28 augustus 2009 won ik tijdens het televisieprogramma “Aan talent geen gebrek” niet alleen een zilveren, maar ook een gouden CAPaward. Twee beeldjes om enorm trots op te zijn. Deze awards worden namelijk uitgereikt aan mensen die hun handiCAP hebben omgezet in een CAPability. Het is, gelukkig, echter niet bij de awards gebleven. Met de gouden variant, won ik namelijk ook de prestigieuze titel “Ambassadeur Onbeperkt Nederland”. In deze functie kan ik een jaar lang aandacht vragen voor de positie van mensen met een handicap of chronische ziekte. Daarin sta ik niet alleen. Bij mijn werkzaamheden word ik ondersteund door het Revalidatiefonds uit Bunnik. Een fonds dat zich sterk maakt voor een samenleving waarin iedereen kan meedoen. Ook op sportief gebied.
Ik sport niet alleen om mijn conditie te verbeteren. Sport leert mij namelijk ook mijn grenzen te verleggen. Bovendien betekent sport: samen verliezen en, hopelijk iets vaker, samen winnen. Om een en ander te illustreren, neem ik jullie graag mee naar de Watersportbaan in Tilburg. Daar werd enige tijd geleden de Moordregatta gevaren.
Ik had tijdens deze wedstrijd, zoals wel vaker, de eer om als stuurman op te treden van een dubbel vier. Scherpe concentratie was vereist. Het ging namelijk weer eens erg hard. Mede geholpen door de harde wind, vloog ik, samen met mijn roeiers zonder beperking (althans, zonder zichtbare beperking: in mijn ogen heeft iedere gek zijn gebrek!), over de finish. Wat een kick! Ik viel wéér in de prijzen! Met veel zelfvertrouwen en kracht ging ik de volgende dag weer aan de slag in mijn baan als jurist bij de Raad van State in Den Haag. Het moge duidelijk zijn: ik heb mijn sport gevonden. Bij roeivereniging Breda krijg ik, samen met een aantal andere aangepast roeiers, een volwaardige plaats.
Weliswaar hoort dit zo te zijn, maar vanzelfsprekend is het niet. In het verleden probeerde ik een rijtje sporten: zwemmen, paardrijden, rolstoeltennis, rolstoelbasketbal, golf en zelfs duiken. Nergens vond ik voldoening, deels omdat de verenigingen niet de juiste sportmogelijkheden boden. Daarom ben ik zo blij dat in ons land enige tijd geleden het olympisch vuur is ontstoken. Met het Olympisch Plan 2028 wordt beoogd heel Nederland met behulp van sport naar Olympisch niveau te brengen. Daar hebben we allemaal profijt van: nu en in de toekomst, op sociaal-maatschappelijk, economisch, ruimtelijk en welzijnsgebied. Met als mogelijk resultaat niet alleen de Olympische, maar ook Paralympische Spelen in 2028 in ons land. Een geweldige stimulans voor het aangepaste sporten!